IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen





Deel | .
 

 Enternal black [Eevy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
AuteurBericht
avatar
Eclipsa
Solitair

Aantal berichten : 28
RPG Posten : 7

Wolf Character
Leeftijd: 2 Years mate
Partner: There is a lot in my head already.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Enternal black [Eevy]   di nov 05, 2013 8:29 pm
De zwoele zeelucht hing in de omgeving. Het zoute van de zee was al lang te ruiken maar het diepe blauw was echter nog niet te zien. Ook galmde het gekrijs van de zeevogels als een echo in je hoofd. Alsof het daar nog niet druk genoeg was, dacht ze grimmig. Haar gespleten persoonlijkheid was een probleem. De gene die ze 'zelf' was bestuurde het lichaam al kon de andere, de sterkere het op sommige momenten overnemen. Het was vrijwel nooit in haar voordeel. Meestal klonk de andere stem als een soort geweten in haar hoofd, zelden werd ze met rust gelaten. Haar amberkleurige ogen gleden over de heldere lucht en de duin planten die hier groeide. De geur van zout werd sterker toen haar cremé gekleurde poten haar verder voerde. Onder haar poten ging het fijn gesteente over tot grotere rotsen, de grond stopte waarbij het plaatsmaakte voor een klif. Eronder lag een strand. Ze zou kunnen kijken wat daar was. Een killere vervorming van haar eigen stem galmde in haar hoofd, die had het over voedsel. Kalm maar zeker gefrustreerd snoof ze uit en zocht een manier om naar beneden te gaan. Uiteindelijk lukte het via een hoop rotsen die naar beneden waren gevallen. Voorzichtig daalde ze totdat ze op het harde zand lande. Hier waren het nog half duinen, het echte strand begon rond de drie meter van haar af. Eerst speurde ze het landschap af voordat ze verder ging. Ze voelde het harde zand al snel in het zachte strandzand veranderen. Met haar snuit naar de grond gericht zocht ze naar was eetbaars, al geloofde ze best dat ieder levend wezen als voedsel voor de andere zelf zou tellen. Zelf zou het haar ook niet verassen dat ze zou sterven door voedselvergiftiging. Eclipsa tilde haar kop op en zocht weer wat verder, zo ver het oog rijkte was er niks te vinden. Dan niet. Ze veranderde haar pas tot een drafje totdat iets haar waarschuwde. Kalm keek ze op en speurde de omgeving af op iemand. Ze had de wind niet mee, die kwam van land. En aangezien de wind en luidruchtige vogels het gehoor ook al tegenhield kon ze nu maar enkel afgaan van haar zicht. Kort snoof ze uit toen niks haar zicht binnenviel en liep ze weer verder. Al was het waarschuwende gevoel niet geweken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Eevy
Solitair

Aantal berichten : 195
RPG Posten : 22

Wolf Character
Leeftijd: 3 years & 8 moons
Partner: Trie to trespass the core of my heart, all you'll see is lava.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   vr nov 08, 2013 4:24 pm



Ze zuchtte geïrriteerd. Voor de tweede keer was ze op het strand terecht gekomen, zonder dat ze het wou. Ze haatte strand, zee en de felle zon grondig. Ze snapte ook niet hoe ze elke keer hier weer uit kwam en toch was ze té koppig om zich om te draaien en terug te gaan. Ze zou zien wat het lot haar hier bracht. Ze had zichzelf neer gepland op een hogere steen tegen de klif aan. Ze zat in de schaduw, waardoor ze nauwelijks opviel tussen de puntige rotsen. Ze kon vanaf hier iedereen zien, maar niemand haar, precies zoals ze het wou hebben. Ze keek naar de zee die trok en duwde. Meeuwen krijste boven haar hoofd en dreigde soms voor haar neer te landen. Dan haalde ze even naar hen uit, zodat ze ook meteen weer op vlogen. Haar maag knorde, iets wat ervoor zorgde dat haar humeur er niet beter op werd. Je kon haar nu beter niet tegen komen, mocht je je leven dierbaar zijn. Maar jammer genoeg had één wolf die pech om haar tegen te komen. De geur van een teef schoot haar neus binnen als een ziekte en de neusvleugels van Eevy begonnen direct te trillen. Ze vernauwde haar ogen tot spleetjes en richtte haar emotieloze blik in de richting van de geur. Al snel doemde een witte teef op. De teef was kleiner dan Eevy, wat ze ook niet anders had verwacht en leek naar eten te zoeken. Kort bleef Eevy in de schaduw zitten en observeerde ze haar. De teef leek haar nog niet opgemerkt te hebben. Misschien kon ze haar irritatie en woede op haar uitte. Een valse grijns sierde rond haar lippen, waarna ze uit de schaduw stapte en naar de teef toe liep. Haar spieren spande zich aan bij elke stap die ze zette en rolde bij elke beweging die ze maakte. Uit haar houding kon je niet uitmaken wat ze van plan was, wel dat het niets goeds kon zijn. "It's not your lucky day today," sprak Eevy met een grijns uit en zette een paar dreigende stappen richting de teef. "Don't worry: I won't murder you," sprak ze op een zoete toon en zette nog een stap in haar richting. "I'm only gonna have some fun~" Met een onverwachtse sprong drukte ze de teef naar beneden. Haar nagels boorde zich stevig in de huid van de teef en haar tanden omklemde de hals van de teef. Zachtjes boorde ze haar tanden erin, waarna ze plots naar achter dook. Nu moest de teef maar eens late zien wat ze kon. Of was ze echt een schijtluis?

OOC: flut sorry QQ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Eclipsa
Solitair

Aantal berichten : 28
RPG Posten : 7

Wolf Character
Leeftijd: 2 Years mate
Partner: There is a lot in my head already.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   za nov 09, 2013 4:10 pm
Ze was al weer doorgelopen toen een gevoel haar had gewaarschuwd. Het gevoel werd pas bevestigt toen ze stappen achter zich hoorde. Een teef, niet zo'n prettig aanzicht. De teef was groot, ouder dan haar en had een laag spier liggen onder een witte pels vrijwel gelijk aan die van haarzelf. Ze werd met een stel blauwe ogen aangekeken.  "It's not your lucky day today," Een geïrriteerde klank kwam uit haar keel. Het is zo'n typ. En ze dacht dat haar dag niet erg genoeg kon worden, maar nee. Deze teef heeft dat doel zonet behaalt. De teef zette wat stappen dichterbij, zelf bleef ze staan. Ze mocht dan minder sterk zijn dan deze wolf maar ze was er zeker niet onderdanig tegen. "Don't worry: I won't murder you," sprak ze op een zoete toon en zette nog een stap in haar richting. "I'm only gonna have some fun~" Toen ze een beweging in teef opmerkte was het al te laat, ze was al tegen de grond aan gedrukt. Met haar amber kleurige ogen keek ze droog naar de teef ''Glad you're so happy to see me'' sprak ze kalm. Toen het snijden van de nagels haar huid bereikte lette ze er al niet meer op. Het dreunen in haar hoofd leidde de aandacht genoeg af. Daarin sprak een vertrouwde stem, al was het zeker niet de hare, over deze teef afmaken. Was ze dan zelf niet even kwaad? Dat was dan maar een zorg voor later, leek haar binnenste te spreken. Toen de teef van haar af gesprongen was stond ze ook meteen op. Al wou ze het niet leek haar bewustzijn te vervagen en nam een andere persoonlijkheid het over. Zo testte die even de nu bereikbare spieren uit en keek ze teef spottend aan. ''My turn darling?'' Ze liep kalm naar de teef toe, alsof ze haar gewoon voorbij wou lopen zonder een blik waardig te gunnen. ''It would me my pleasure'' Met die woorden keek ze de teef aan en haalde ze naar haar uit. Nu als geweten toegewezen klonk een stem in haar hoofd, net zoals een act, leek die te spreken. Beide wolven een kwelgeest voor elkaar, welke ook het lichaam in macht heeft. Fel haalde ze uit naar de teef haar schouder, om te proberen een stuk vel los te krijgen. Het hoefde zeker niet groot of pijnlijk te zijn, het zoute water in de lucht samen met het rond vliegende zand zou voor genoeg irritatie moeten zorgen. Zo zou ze haar krachten nog besparen. Al leek heel dit onbegonnen werk, als je zelf evengoed weet dat de ander sterker is.

-Het spijt mij zeer, het is flut DX
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Eevy
Solitair

Aantal berichten : 195
RPG Posten : 22

Wolf Character
Leeftijd: 3 years & 8 moons
Partner: Trie to trespass the core of my heart, all you'll see is lava.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   za nov 09, 2013 8:16 pm



De wolvin reageerde droogjes op haar, maar liet nog niet van zich afbijten. Eevy dook weer van de wolvin af en wou er verder geen woorden meer aan vuil maken. De wolvin was op het verkeerde moment op de verkeerde plaats. Ze kon nu nog vluchten, aangezien Eevy haar nog even liet gaan, maar de teef leek daar geen behoefte aan te hebben. De teef wierp haar een spottende blik toe, wat de humeur van Eevy niet al te beter maakte. ''My turn darling?'' sprak de teef, waarna ze kalm richting Eevy liep. De teef was behoorlijk dom bezig. Zij had waarschijnlijk ook wel opgemerkt dat Eevy niet te genieten was, daarbij kwam dat Eevy sterker, groter en ouder was; duidelijk in het voordeel. Toch toonde Eevy geen medelijden en sloeg dit nederige gebaar niet af. Zo kans liet ze niet zomaar lopen. Al helemaal niet wanneer haar humeur niet op prijs was gesteld. De teef liep kort naast haar, alsof ze weg zou lopen zonder haar een blik waardig te gunnen. ''It would me my pleasure'' Met die woorden keek ze Eevy aan en haalde naar haar uit. Eevy schoot naar achter, maar de teef kwam gevaarlijk dicht in de buurt. Ze haalde opnieuw uit, dit keer naar haar schouder, waar Eevy de nagels van de teef in haar vel voelde boren. Nu had ze het voor elkaar gekregen. Eevy ging geen tijd verliezen aan het zorgen maken over de nieuwe wond, maar schoot meteen weer op de teef af. Haar nagels sneerde over de snuit van de teef heen, terwijl haar tanden zich boorde in de zwakke punten van haar lichaam. Toen ze dacht dat ze genoeg schade had aangericht, schoot ze weer naar achter. Op een gepaste afstand bleef ze staan. "Like I said; I won't kill you. But if you don't go now, I can't garantee you anything," sprak Eevy dreigend en likte haar lippen eens af, waarna ze nog eens waarschuwend gromde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Eclipsa
Solitair

Aantal berichten : 28
RPG Posten : 7

Wolf Character
Leeftijd: 2 Years mate
Partner: There is a lot in my head already.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   zo nov 10, 2013 11:12 am
Zeker, ze had beter ideeën gehad. Maar ze kon zich zelf niet meer inhouden. En, als ze weggelopen was, had dat echt geholpen? Deze teef leek niet echt het typ van: O, ze loopt weg. Ik ga maar weer een ander vervelen. Haar uithalen waren zeker niet al te effectief maar ze moest het er maar mee doen. Het was toch onbegonnen werk. Deze wolf mocht dan wel groot zijn, haar snelheid leed er niet op. Voordat ze kon wegduiken waren haar nagels al over haar snuit heen gegaan. "Like I said; I won't kill you. But if you don't go now, I can't garantee you anything," Ze kreeg weer de volle controle toen ze een steek voelde. Warm bloed gleed over haar snuit en kwam in haar mond terecht. Een bittere smaak van haar eigen bloed verspreidde zich over haar tong. Ze voelde iets scheuren in haar oog maar verwachtte er niet al te veel van. Pas toen haar zicht wazig werd merkte ze de ernst van de situatie op. Ach, dan zag ze maar niks meer. Ze zou het toch wel redden? Tot haar verrassing kwam er geen antwoord in haar hoofd. Niks. Enkel een stilte. Dat had ze nog nooit gehad, zulke rust. Als ze nu deze rust voor de rest van haar leven zou hebben was het verlies van haar zicht het waard geweest. Ze legde nog een korte blik op de teef, die nu enkel nog een witte blur was. Kort snoof ze uit en draaide zich om waarna ze het op een lopen zette. Haar passen waren nu voorzichtig maar ze kon niet voorkomen dat ze regelmatig struikelde. Wanneer ze haar ogen sloot voelde ze een scheur in haar iris zitten. Enkel in een oog. In dat oog ebte de amber kleur weg samen met haar zicht. Het duurde even tot ze de grijze waas van de rotsen gevonden had, ze klom naar boven en liep weg van het strand. Langzaam werd haar gehoor weer beter nu ze de wind achter zich liet, ook haar reuk werd niet meer tegengehouden door het zout. Maar aangezien ze altijd gewent was geweest om de omgeving in precisie te zien viel dit al nog tegen. Nog steeds was er in haar hoofd rust. Toen ze een redelijke afstand van het strand weg was ging ze zitten. Het ene oog was al zichtloos en het andere paste zich eraan aan. Het werd allemaal wazig totdat het enkel een vaag van kleuren was. Ze sloot haar ogen en vond rust in het donker ervan. Toen ze haar ogen weer opende bleef het donker. Het zicht was weg. Tot haar verbazing galmde woorden van commentaar in haar hoofd. Dat hebben we ook weer achter de rug, leek het te spreken. Bitter antwoordde ze: Je was toch weg? Even veneidig antwoorde die terug: Ik wou het verlies gewoon niet zien, maar dan zou ik altijd weg moeten zijn. Doe dat dan, daarmee eindigde ze het gesprek. Nee, ze heeft dus voor niks haar zicht verloren. Dan zou ze maar eens leren om zo te leven. Met die gedachten stond ze op en liep weer verder.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
avatar
Eevy
Solitair

Aantal berichten : 195
RPG Posten : 22

Wolf Character
Leeftijd: 3 years & 8 moons
Partner: Trie to trespass the core of my heart, all you'll see is lava.
Karakter:

BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   za nov 23, 2013 6:53 pm



Haar klauw sneerde over de snuit heen van de teef. Dat wicht had niet haar tegen moeten spreken en weg moeten gaan toen ze de kans kreeg. Bloed verzonk onder haar nagels. Het bloed droop in kleine vloeiende lijnen langs de snuit van de teef naar beneden. De eerst geïrriteerde uitdrukking op haar snuit veranderde in een geamuseerde. Een grijns sierde rond haar lippen. Ze zag hoe de teef erachter kwam dat haar zicht er ook onder begon te lijden. Eevy grinnikte, maar maakte er verder geen woorden meer aan vuil. Ze keek toe hoe de teef zich omdraaide en weg strompelde. Ze struikelde een paar keer en Eevy kon het niet laten om haar geamuseerd na te kijken. Ja. Hier kon ze wel aan wennen. Ze hield ervan om anderen te zien lijden, al helemaal als zij het had verricht. Ze hief eens dominant haar kop en haar staart volgde. Ze keek toe hoe de teef de rotsen weer beklom en uiteindelijk uit haar zicht was verdwenen. Eevy keek nog even haar richting in, waarna ze haar kont neer plantte op het zand en haar poot naar haar bek bracht. Ze wou een lik nemen en de roestige smaak van het heerlijke bloed proeven, maar zag toen dat het verdoemde zand zich had gemengd met het bloed. Ze gromde opnieuw geïrriteerd, waarna ze op stond en zich omdraaide. Ook zij liep weer terug en verdween het bos in. Ze schudde haar vacht uit en besloot nooit meer terug te komen bij het strand. Dat verdomde strand.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Gesponsorde inhoud



BerichtOnderwerp: Re: Enternal black [Eevy]   
Terug naar boven Ga naar beneden
 

Enternal black [Eevy]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Hurricane :: ▲ The West :: .:. Enkai-